Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/21078 E. 2013/8668 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Temyize konu olduğu kabul edilerek dosyası Dairemize gönderilen Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31/01/2008 tarihli, 2007/132 Esas-2008/4 Karar sayılı, sanık ...'in tehdit suçundan 1 ay hapis cezasına mahkumiyetine ilişkin ilamının, karar yokluklarında verilen sanık ile katılana tebliğ edilip süresi içinde temyiz edilmeyerek 21.03.2008 tarihinde kesinleştirilip infaza verildiği, hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile 5271 sayılı CMY.nın 231. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle 5275 sayılı Kanunun 98 ve 101. maddeleri göz önünde bulundurularak ek karar verilmek üzere dosyanın mahkemesine geri gönderildiği, mahkemenin 28.03.2008 tarihli Ek Kararı ile “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve infazın durdurulmasına yer olmadığına” dair karar verdiği, sanığa tebliğ edilen Ek Kararın itiraz edilmeyerek kesinleştiği, bu suretle, hükümlünün cezasının infazına 13.05.2008'de başlanıp iyi hal nedeniyle 02.06.2008'de şartla tahliye edildiği; İşbu asıl kararın hüküm fıkrasının (7) nolu bendi gereğince, sanığın, aynı zamanda tekerrüre esas alınan Sivas Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.09.1999 tarihinde kesinleşen, 98/64 Esas-99/18 Karar sayılı ilamla kasten adam öldürmek suçundan hükmolunan 21 yıl 10 ay 15 gün ağır hapis cezasının bihakkın tahliye süresi içinde mahkumiyete konu suçu işlemiş olduğundan ihbarda bulunulması üzerine Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 01.04.2008 tarih 2008/286 Müteferrik sayılı kararı ile şartla tahliyenin geri alınması konusundaki kararı vermekle ikinci suça bakan mahkemenin görevli ve yetkili olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verildiği, sanığın itirazı üzerine konuyu inceleyen Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.07.2008 tarih 2008/425 Müteferrik sayılı kararı ile itirazın oy çokluğu ile kesin olarak reddedilmesini müteakip Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 13.08.2008 tarihli Ek Karar ile hükümlünün şartla tahliye edildiği 27.04.2002'den sonra deneme süresi içinde tehdit suçunu işlemesi nedeniyle 5275 sayılı Kanunun 107/15-a maddesi gereğince ikinci suçun işlendiği 22.07.2007 gününden itibaren bihakkın tahliye tarihi olan 28.11.2019 gününe kadar olan şartla tahliye kararının geri alınmasına karar verildiği, sanığın itirazı üzerine inceleme yapan Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05/09/2008 tarihli, 2008/541 Müteferrik sayılı kararı oybirliği ile itirazın kesin olarak reddine karar verdiği, kesinleşme şerhi verilen kararın Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne gereği yapılmak üzere gönderildiği; Dosyada mevcut karar örneğine göre; 5237 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesi nedeniyle hükümlü hakkında değerlendirme yapılmak üzere 98/64 E.-99/18 K. sayılı dosyanın arşivden çıkartıldığı, Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15/07/2005 tarihli, 2005/225 Esas – 2005/196 Karar sayılı ilamı ile cezanın aynen infazına karar verildiği, hükümlü müdafiinin itirazı üzerine Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 29.09.2005 gün ve 2005/150 Müteferrik sayılı karar ile itirazın kesin olarak reddine karar verildiği, infazda esas alınacak bu uyarlama kararı yönünden Sivas Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.11.2008 tarihli yazısında; Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin uyarlama kararına karşı başvurulabilecek kanun yolunun temyiz mahkemesi olduğu, yapılan itiraz sonucu kendisini görevli sayan Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin verdiği kararın hukuken yok hükmünde bulunduğu, bu nedenle uyarlama nedeniyle kesinleşmiş bir karar bulunmadığı, hükümlü vekilinin itiraz dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak kabulü ile gereği yapılarak uyarlama kararının kesinleşmesini müteakip evrakın gönderilmesi istenmiş olması karşısında; Yukarıda izah edildiği üzere Sivas Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yazısında değinilen hususun, hükümlü hakkında kasten adam öldürme suçu nedeniyle verilen uyarlama kararının henüz kesinleşmemiş olmasına müteallik olduğu, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın tebliğnamesinde temyizin Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/32 E.-2008/4 K. sayılı ilamına yönelik olduğu kabul edilmiş ise de, bu kararın usulüne uygun olarak kesinleştirilip hükmolunan hapis cezasının infaz edildiği, temyizin bu karara yönelik olduğunun kabul edilemeyeceği anlaşılmakla, hükümlü müdafiinin temyiz dilekçesi olarak kabul edilmesi gerektiği belirtilen itiraz dilekçesine konu olan, Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15/07/2005 tarihli, 2005/225 Esas – 2005/196 sayılı uyarlama kararının ise mahiyeti itbariyle temyizen incelenmesi Yüksek 1. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili daireye sunulmak üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 27/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.