Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/20877 E. 2013/7899 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2010/20877
Karar No
2013/7899
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama HÜKÜM : Temyiz isteğinin reddi, mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: A)Sanık ... hakkında kasten yaralama, katılan sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez oldukları anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, B) Katılan sanık ... müdafiinin, yerel mahkemenin 04/03/2009 tarihli Ek Kararına yönelik temyiz incelemesinde; Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemece verilen, temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA, C) O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın, olay günü tartıştığı katılan sanık ...'i korkutmak amacıyla ağabeyi sanık ...'a ait olan emanette kayıtlı av tüfeğini evden getirip havaya bir el ateş etme eyleminin TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen “silahla tehdit” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek, aynı Kanun'un 106/1-2. cümlesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi, 2- Kabule göre de; a) 5271 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olması, manevi zararı kapsamaması, sanığa yükletilen tehdit suçunun mağdurunun maddi nitelikte bir zararının bulunmaması karşısında, sabıkasız olan sanık hakkında anılan maddenin 6. fıkrasında üç bent halinde sayılan objektif ve subjektif koşullar itibariyle değerlendirme yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, “katılanın uğradığı zararın giderilmediği” biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, b) TCK'nın 106/1-2. cümlesinde öngörülen seçimlik cezalardan tercih edilen hapis cezası adli para cezasına çevrilmesi suretiyle aynı Kanunun 50/2. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddi ile HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/20877, K. 2013/7899, T. 20.03.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2010-20877-e-2013-7899-k-7751ebcc9db9