Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/20309 E. 2013/8685 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan, 1- Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz incelemesinde; Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 2- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, sanığın hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53/2-3. maddeleri gereğince, kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olmak üzere, TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan “Velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir bir hizmette bulunmaktan” yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık ...'nun temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olmak üzere, TCK'nın 53/l-(c) bendinde yer alan “Velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir bir hizmette bulunmaktan” yoksun bırakılmasına biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 27/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.