Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/20123 E. 2013/4431 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2010/20123
Karar No
2013/4431
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik olarak, hükmün gerekçesinde sanığın olumlu davranışları gözönüne alınarak hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulandığı belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında uygulanmayarak kararda çelişkiye yol açılması, 2-Sanık ...’nun tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunması ve yaralama suçunu düzenleyen TCK'nın 86/2. maddesinin, hapis ve adli para cezası şeklinde seçimlik yaptırım içermesi karşısında, aynı kanunun 58/3. maddesi gereğince seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 3-Sanık ... hakkında kurulan hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK’nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1.fıkrası ile CMK’nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2.fıkrası ile de CMK’nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

HG

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/20123, K. 2013/4431, T. 19.02.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2010-20123-e-2013-4431-k-02b8e28562f2