Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/19203 E. 2012/14115 K. – İmar Kirliliğin

Konu: İmar Kirliliğine Neden Olmak

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2010/19203
Karar No
2012/14115
Karar Tarihi
Konu
İmar Kirliliğine Neden Olmak

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak HÜKÜM : Hükümlülük Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; l) Suça konu evin yapıldığı ...Köyü'nün ...'nin mücavir alanında yer almasına karşın belediye sınırları içinde olmadığı ve özel imar rejimine tabi yerlerden de sayılmadığının dosya içinde mevcut gerek Mudanya Belediye Başkanlığı'nın 31.03.2008 ve 21.04.2008 tarihli yazılarından anlaşılmakla TCK'nın 184/4. maddesinin "üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır " hükmü uyarınca mücavir alan olarak belirtilen yerin özel imar rejimine tabi yerlerden olmaması ve imar planının da yapılmaması karşısında sanık hakkında unsurları oluşmayan imar kirliliğine neden olmak suçundan beraatı yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, 2) Kamunun uğradığı maddi (somut) bir zarar bulunmaması ve TCK'nın 184/5. maddesindeki etkin pişmanlık düzenlemesinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması olanağına engel oluşturmayacağından sanığın adli sicil kaydındaki sabıkalarının silinme koşullar da araştırılarak sunucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına karar verilmesi, Yasaya aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/19203, K. 2012/14115, T. 11.06.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2010-19203-e-2012-14115-k-b6e474ac26d5