Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2008/19555 E. 2010/17479 K. – Resmi Görevlile

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi görevlilere görevlerinden dolayı hakaret HÜKÜM : Hükümlülük Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ; Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevlilere hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; 1- Görevliye hakaret suçundan 765 sayılı TCY.nın 266/1. maddesince mağdur sayısınca hüküm kurulması gerekirken TCY.nın 80. maddesinin uygulanması, 765 Sayılı TCY 55/3 uygulanırken hapis cezasının eksik belirlenmesi, suretiyle sonuç hapis cezasının eksik saptanması ve ... adli para cezasının fazla belirlenmesi Yasaya aykırı ise de yargılama gerektirmeksizin sonuç cezanın sanık lehine olduğu anlaşılmış ve karşı temyiz bulunmadığından cezanın eksik belirlenmesi bozma nedeni yapılmamış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Yasanın 122. maddesi ile 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılmış olması ve aynı Yasanın 106. maddesinde süresinde ödenmeyen para cezalarına ilişkin gecikme zammı öngörülmemesi karşısında, sanık hakkında gecikme zammı uygulama olanağı bulunmadığının gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun ve sonuç olarak, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun 51. maddesinde belirtilen gecikme zammı oranının yarısı oranında gecikme zammı uygulanmasına biçiminde ONANMAK suretiyle CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 26.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.