Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/2849 E. 2024/8900 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.01.2020 tarihli ve 2018/2448 Esas, 2019/1132 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine davanın yeniden görülmesine karar verilerek duruşmalı yapılan yargılama sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı başvurulacak yasa yolunun 5271 sayılı Kanun'un Geçici 6 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarınca "itiraz" olduğu ve temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. II. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 07.01.2020 tarihli ve 2018/2448 Esas, 2019/1132 sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Şırnak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.