Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2021/9350 E. 2022/7737 K.

İNCELENEN KARARIN; Mahkemesi :Ceza Dairesi İlk Derece Mahkemesi : Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2018 tarih ve 2017/36 - 2018/182 sayılı kararı Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Yargıtay 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bu suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle; örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının, her türlü şüpheden uzak, kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespit edilmesi halinde sanığın örgütle bağlantısını gösteren bir delil olarak kabul edilmesi mümkün olacağı gözetilerek; ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında; öncelikle mümkün olması halinde ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının getirtilmesi, sanığın ihraç edilmeden önce polis memuru olduğu hususu da nazara alınıp; veri inceleme raporu ile ilgili olarak Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmak suretiyle Anayasal düzene karşı işlenen suçlar soruşturma bürosunun 18.04.2017 tarih ve 2017/68532 sayılı soruşturması kapsamında ele geçirilen FETÖ/PDY emniyet mahrem yapılanmasına ilişkin dijital verilerin incelenmesi sonucunda düzenlenen veri inceleme raporu, bu rapora dayanak teşkil eden gizli tanık Garson’un daha önce hakim huzurunda alınmış ifadesi ve delilin el konulmasına ilişkin hakimlik kararı getirtilerek sanık hakkında düzenlenen bir kayıt olup olmadığının tespit edilmesi, ayrıca sanık hakkında birleşen dosyada beyanda bulunduğu anlaşılan Yasin Yılmaz’ın tanık olarak dinlenilmesi, karardan sonra dosyaya gelen mahrem imam Uğur Değirmenci’nin sanığı aradığına dair HTS kayıtlarına ilişkin belgeler ile Konya Valiliği Emniyet Müdürlüğü’nün 27.04.2020 tarih ve 65869167-20364.(22105)-289830 sayılı yazısı ekinde gönderilen CD’ye kopyalı sanıkla ilgili ifade ve teşhisleri ile istinaf aşamasında dosyaya gelen İbrahim Kara’nın beyanlarının, yine Emniyet Genel Müdürlüğünde bulunan örgütlü suçlarla bilgi havuzunda sanık ile ilgili araştırma yapılarak var ise ifade tutanaklarının celbi ile tüm beyan ve belgelerin CMK'nın 217. maddesi uyarınca duruşmada okunup tartışılmasından ve gerekirse adı geçenlerin tanık olarak dinlenilmelerinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yetersiz belgelere dayanarak eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebeplerden dolayı hükmün CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Diyarbakır 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.