Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2019/15612 E. 2020/1879 K. – Kasten Yaralama

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: 1) O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesinde: Katılanın duruşmadan haberdar edilmeden hükmün açıklanmasına karar verilmesi şahsi hakka ilişkin olup kararın da katılana tebliği karşısında bu hususta Cumhuriyet savcısının temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2) Sanığın temyiz talebi üzerine yapılan incelemede: Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; a) Sanığın, savunmasında; müştekinin aracı ile yolu kapattığını, yol istemeleri üzerine buralar benden sorulur diyerek yol vermediğini ve araçtan ... alarak ...'ün üzerine yürüdüğünü, kendisinin de müştekinin arkasından yaklaşarak elinden bıçağı aldığını ve aracına bindirdiklerini, bu seferde müştekinin, araçtan tüfeğini alarak çıktığını, tüfeğin ağzına mermi verdiğini ve kendilerine doğrultması üzerine kavganın başladığını savunması karşısında, bu hususun müşteki ve tanıklara da sorularak, mahkemece ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmeye çalışılması, bu hususun tespit edilememesi halinde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 - 238 Esas ve 367 Karar sayılı kararı ve bu kararla uyumlu ceza dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, sanık lehine TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması, b) Suç tarihinde 65 yaşını doldurmuş olup adli sicil kaydına göre de daha önce hapis cezasına mahkum olmadığı anlaşılan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine göre, tayin edilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/3. maddesi gereğince, 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesi de gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 50/1. maddesindeki adli para cezası seçenek yaptırımı dışındaki diğer seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.