Yargıtay · 3. Ceza Dairesi

Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2019/13864 E. 2019/19717 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Ceza Dairesi
Esas No
2019/13864
Karar No
2019/19717
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle hükümlünün mahkumiyetine dair Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Hükümlü hakkında mahkemece ilk hükmün 14.02.2006 tarihinde verildiği, bu hükmün 10.05.2006 tarihinde kesinleştiği, bu nedenle karar tarihinde zamanaşımı süresinin dolmadığı, uyarlama talebi üzerine 5728 sayılı Kanun ile değişik 231. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla; 5728 sayılı Kanun'un geçici 1/3. maddesinde yer alan "Bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten önce kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımı hükümleri uygulanmaz" hükmüne göre kesinleşmiş hükümlerde dava zamanaşımı söz konusu olmadığından, tebliğnamedeki davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiğine yönelik düşüncesine iştirak edilmemiştir. Hükümlü hakkında, mahkemenin 14.02.2006 tarih ve 2003/17 Esas - 2006/26 Karar sayılı ilk kararı ile 765 sayılı TCK'nin 456/1 ve 59. maddeleri uyarınca verilen “5 ay hapis cezası”nın 647 sayılı Kanun'un 4. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince ertelendiği, hükmün temyiz edilmeksizin kesinleşmesinin ardından 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin uygulanması yönünden yeniden yapılan yargılama sonucunda hükümlünün 765 sayılı TCK'nin 456/1 ve 59. maddeleri uyarınca “5 ay hapis cezası” ile cezalandırılmasına ilişkin verilen hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, ancak hükümlünün denetim süresi içinde kasti suç işlemesi nedeniyle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün 765 sayılı TCK’nin 456/1 ve 59. maddeleri uyarınca verilen “5 ay hapis cezası” olarak açıklanmasına karar verilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas - 2016/42 Karar sayılı ilamı gereğince hükümlünün 5237 sayılı TCK’nin 2. maddesi ve 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı nedeniyle hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilerek ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2019/13864, K. 2019/19717, T. 04.11.2019, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-ceza-dairesi-2019-13864-e-2019-19717-k-b52a46da52fb