Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2016/16473 E. 2016/19866 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 1) Katılan vekilinin sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan dolayı verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Katılanın 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından katılan vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2) Sanık müdafiinin sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan dolayı verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yargıtay CGK'nin 12.02.2013 gün ve 2012/13-14 E, 2013/53 K. sayılı ilamında belirtildiği üzere sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın kararda gösterilmemesi, bu hususun infaz aşamasında gözetilebilecek olması nedeniyle, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedenleri yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 3) Sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan dolayı verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; a) Meydana gelen zarar ve tehlikenin ulaştığı boyut ile dosyaya yansıyan bilgi ve deliller birlikte değerlendirilerek kasten yaralama suçundan 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca aynı Kanunun 61. maddesindeki ilkeler gözetilerek temel cezanın alt ve üst sınır arasında makul oranda belirlenmesi yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantısız olacak şekilde en üst sınırdan ceza verilerek fazla cezaya hükmedilmesi, b) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın kararda gösterilmemesi, c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.