Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2013/15102 E. 2013/23779 K.

6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...’nun, anılan Kanun'un 93/2, 93/3 ve 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 59/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, dair, Mersin 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 10/08/1995 tarihli ve 1995/155 esas, 1995/995 sayılı kararının infazını müteakip, hükümlünün yaptığı adli sicil arşiv kaydının silinmesi talebi üzerine, adli sicil arşiv kaydının silinmesine ilişkin ayni Mahkemenin 08/02/2011 tarihli ve 2012/278 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 15/04/2013 tarih ve 2012/5897/24342 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07/05/2013 tarih ve 2013/140317 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede ;

Mersin 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/02/2011 tarihli ve 2012/278 değişik is sayılı kararında, karar tarihinin 08/02/2012 olması gerekirken 08/02/2011 olarak yazılmasının yazım hatasından kaynaklanan maddi hata olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan, 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun geçici 2. maddesinin 2. fıkrasında “Birinci fıkra gereğince işlem yapılarak arşive alınan kayıtlar hakkında, 3682 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinde öngörülen sürelerin dolduğu veya ertelenmiş olan hükmün esasen vaki olmamış sayıldığı hallerde bu tarih esas alınarak, Anayasa’nın76 ncı maddesi ve özel kanunlarda sayılan suç ve mahkumiyetler dışındaki kayıtlar için ilgilinin, Cumhuriyet Başsavcılığı’nın veya Adli Sicili ve İstatistik Genel Müdürlüğünün talebi üzerine hükmü veren mahkemece veya talep edenin bulunduğu yer asliye ceza mahkemesince arşiv kaydının silinmesine karar verilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın eyleminin Anayasa’nın 76. maddesi ile özel kanunlarda sayılan cezalar kapsamında kaldığı ve 5352 sayılı Kanun’un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca mahkumiyet hükmünün arşiv kaydından çıkarılmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Mersin 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 08/02/2012 tarihli ve 2012/278 değişik iş sayılı kararının CMK'un 309. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.