Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2011/19982 E. 2013/6442 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Beraate ve mahkumiyete dair Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 1) Sanık ... hakkında, müşteki Nejdet'i yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Beraat hükmü yönünden kararda kanun yolu ile ilgili olarak açıklama yapılmamış ise de, müştekiye gerekçeli karar tebliğinde kanun yolu merciinin, kanun yoluna başvuru şeklinin ve süresinin usulüne uygun olarak gösterildiği anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet savcısının konusu bulunmayan temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 2) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Sanıklar hakkında hükmolunan adli para cezaları hüküm tarihi itibariyle, 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-b maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK'un 305/1. gereğince kesinlik sınırı içinde kalmakta ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.09.2009 tarih ve 2009/5-173 Esas - 2009/209 karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, doğru uygulama yapılmış olsa idi 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi halinde bu cezalar 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesi uyarınca tekrar adli para cezasına çevrilemeyeceği için hükümler temyize tabi olacağından o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenebilir olduğu kabul edilmiştir. Müşteki Nejdet'in 03.02.2009 tarihli celsede, sanıkların zararını karşılamadığını beyan etmesine ve sanıkların zarar giderme konusunda bir girişimlerinin olmamasına göre sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildikten sonra bu cezaların TCK'nin 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmek suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 50/2. maddesine muhalefet edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.