Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2009/9805 E. 2010/4334 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair, Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; 1-Sanık hakkında basit yaralama suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde; Tayin olunan cezanın, karar tarihindeki miktar ve türü itibariyle hükmün; 21/7/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı yasanın 3-b maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı yasanın 317.maddesi gereğince REDDİNE, 2-Sanık hakkında nitelikli yaralama suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 3- Sanık hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;Ancak: a- 765 sayılı TCK.nun 264/7. madde ve fıkrasındaki " ... eylem başka bir suç oluştursa bile ... " şeklindeki düzenlemeye 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrasında yer verilmemesi karşısında, olay günü düğüne giden sanık ve mağdur yakınlarının kavga ettikleri sırada silahla ateş ederek müştekinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında aynı yasanın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece kasten yaralama suçundan dolayı cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, ayrıca genel güvenliği tehlikeye sokmak suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi, Kabule göre; b -Koşullu salıverme kararından sonra hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin kısıtlanamayacağı nazar alınmadan TCK’un 53/3.maddesine aykırı olarak karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.