Yargıtay 23. Ceza Dairesi 2015/11174 E. 2015/5146 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın, ... Bankası'ndan engelli eşine ait maaşı çektikten sonra caddede ilerleyen katılan ...'ın yanına yaklaşarak onunla birlikte yürdüğü ve birlikte bir banka oturdukları, sanığın katılana ”senin bankadan çektiğin parayı gördüm, benim eniştelerim Almanya ülkesinde ben sana Alman parası vereyim senin ihtiyacın var” dediği, katılana yasal para olma özelliğini kaybeden 1 adet orjinal Peru parasını verdiği, katılanda oluşturduğu güvenden faydalanarak katılanın bankadan çektiği 2 adet 200 TL'yi “bunları senin için bozdurayım” diyerek alıp gittiği ve bir daha dönmediği böylelikle sanığın hileli hareketler ile katılanı kandırarak maddi menfaat sağladığı anlaşıldığından eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.