Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2017/31896 E. 2017/8600 K.

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA TÜRÜ : ALACAK Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı isteminin özeti: Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı olmayan sebeple feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı cevabının özeti: Davalı işveren, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme kararının özeti: Mahkemece, bozma ilamına uyularak, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz: Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir. Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi'nin 30.03.2016 tarihli ve 2015/7045 esas, 2016/7648 karar sayılı ilamı ile, "yıllık izin alacağının ıslah dilekçesiyle artırılan kısmı için yasal faiz oranını aşmamak kaydıyla ticari temerrüt faiziyle" şeklinde hüküm kurulması gerektiği belirtilmiştir. Bozma sonrası yargılma aşamasında, mahkeme bozma ilamına uyduğunu belirtmiş ise de, yıllık izin alacağı bakımından ıslah edilen kısım miktara ticari temmerrüt faiz işletmesine dair hüküm kurulmuştur. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur. Sonuç: Temyiz olunan mahkeme kararının hüküm kısmının ikinci fıkrasının silinerek yerlerine; "-Net 126,90 TL yıllık izin ücretinin 100,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranının aşmamak üzere yasal faiziyle, kalan kısmın ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz oranını aşmamak kaydıyla ticari temerrüt faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılarak hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.