Yargıtay · 22. Hukuk Dairesi

Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2013/30872 E. 2013/29890 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
22. Hukuk Dairesi
Esas No
2013/30872
Karar No
2013/29890
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı işçi, iş sözleşmesinin sendikal nedenle davalı işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı işveren iş sözleşmesinin işçinin davranışları nedeniyle feshedildiğini, sendikal nedenle feshedilmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece davacının iş sözleşmesinin sendika üyeliği nedeniyle geçerli neden olmadan feshedildiği, bu nedenle de işe iade şartlarının gerçekleştiği gerekçesiyle feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatma tazminatının dört aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir. Temyiz: Hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Gerekçe ve Hüküm: 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacının iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedilip feshedilmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. maddesinin 2. fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Diğer taraftan dava tarihinde yürürlükte bulunan 2821 Sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesinin 6. fıkrası ve 7. fıkrasına göre iş güvencesi hükümlerinden yararlanan işçinin iş sözleşmesinin sendikal nedenlerle feshedildiği noktasında ispat yükü işçide olup sendikal nedenle feshin sabit olduğu hallerde mahkemece belirlenecek iş güvencesi tazminatı işçinin bir yıllık ücretinden az olamaz. Dosya içeriğine göre, davacının fesih tarihinde işyeri sendika temsilcisi olduğu anlaşılmaktadır. İşyeri sendika temsilcilerinin dava tarihinde yürürlükte bulunan 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 30. maddesi uyarınca iş güvencesinden yararlanması bakımından belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışması yeterli olup, aynı zamanda 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesindeki çalışma süresi ile işçi sayısına ilişkin koşullar aranmaz. Somut olaya dönüldüğünde, işveren yönetim kurulunca maliyetli olduğu gerekçesiyle sendikalı işçi çalıştırmama kararı alınmış ve sendikadan istifa etmeyen davacının iş sözleşmesi feshedilirken sendikadan istifa eden diğer çalışanlar çalışmaya devam etmişlerdir. Davacının iş sözleşmesinin feshine ilişkin bildirimin dayanağını oluşturan yönetim kurulu kararında sendikalı işçi çalıştırmama kararına referans verilmiştir. Görüldüğü üzere davacının iş sözleşmesinin sendikaya üye olması ve üyeliğini muhafaza etmesi nedeniyle bireysel sendika özgürlüğünü ihlal edecek şekilde feshedildiği açıktır. Mahkemece sendikal nedenin kabul edilerek iş güvencesi tazminatının dört aylık ücret olarak belirlenmesi hatalıdır. Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle; 1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, 2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, 3-Davacının kanunî sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının feshin sendikal nedenle yapılması nedeniyle 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesi gereğince işçinin bir yıllık ücreti olarak belirlenmesine, 4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, 5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 7-Davacı tarafından yapılan 75,10 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, 8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine kesin olarak oybirliğiyle 20.12.2013 tarihinde karar verildi

Atıf: Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/30872, K. 2013/29890, T. 20.12.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-22-hukuk-dairesi-2013-30872-e-2013-29890-k-60e9815e5b92