Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2013/1501 E. 2013/30173 K.

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, resmi tatil ve yıllık izin ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı, davalıya ait işyerinde 27.02.2006-24.03.2011 tarihleri arasında çalıştığını, işyerinde çalışan bir kısım işçinin işveren aleyhine dava açması üzerine işverence kendisine gerçeğe aykırı devamsızlık tutanakları imzalatılmak istendiğini, bunu kabul etmemesi üzerine de haksız şekilde işten çıkarıldığını işyerinde fazla çalışma yaptığını ve ulusal ... genel tatil günleri ile hafta tatillerinde çalışmaya devam ettiğini ileri sürerek, kıdem ve tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir. Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık haklı nedenine dayalı feshedildiğini, hak kazandığı fazla çalışma, hafta tatil ve ulusal ... genel tatil günleri çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödendiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı işverence haksız feshedildiği, davacının fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal ... genel tatil günleri çalışma iddiasını ispatladığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar süresi içerisinde davalı tarafça temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçinin fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacaklarının hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir. Hafta tatilinde çalışan işçinin ücretinin nasıl hesaplanacağı yasalarda düzenlenmemiş ise de, Dairemizce hafta tatilinde yapılan çalışmanın fazla çalışma sayılacağı, buna göre zamlı ücret ödenmesi gerektiği görüşü benimsenmiştir. Yapılan iş tutarına göre ek ücret ödenen işlerde, işçinin ek ücreti içinde fazla çalışmaları ile hafta tatili çalışma ücretlerinin zamsız kısmı ödenmiş olmakla, bu ücretlerin ücreti sadece yüzde elli zam miktarına göre hesaplama yapılmadır. Somut uyuşmazlıkta; davacının işyerinde maaş+prim ücretlendirme sistemi ile çalıştığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. İşyerinde satış miktarına bağlı prim uygulaması bulunduğundan fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacakları saat ücretinin % 150 zamlı miktarına göre değil, sadece % 50 zam nispetine göre hesaplanmalıdır. Bu hususun dikkate alınmaması isabetsizdir. 3-Taraflar arasında işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı ve yıllık izin ücret alacağı hesaplamasına esas alınacak ücretin belirlenmesi hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir. 4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. İlgili madde de sözü edilen aylık ücret miktarı işçinin çıplak brüt ücret miktarı tutarıdır. Somut olayda, davacı dava dilekçesinde, yıllık izinlerinin bir kısmını kullanmadığını beyan etmiştir. Bu beyan yıllık izinlerin bir bölümünün kullanıldırıldığı hususunda ikrar niteliğinde olup, bu durumda davacı asil isticvap edilerek çalışma süresi içinde toplam kaç gün yıllık izin kullandığı belirlenmeli ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Bu yön gözetilmeden hüküm kurulması eksik incelemeye dayalı ve isabetsizdir. Öte yandan; yıllık ücretli izin alacağının fesih tarihindeki günlük çıplak brüt ücreti üzerinden hesaplanması gerekirken prim dahil edilerek bulunan giydirilmiş brüt ücret üzerinden hesaplanmış olması da hatalı olup bu husus ayrı bir bozma sebebi olarak kabul edilmiştir. SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.