Yargıtay · 22. Hukuk Dairesi

Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2012/6997 E. 2012/26425 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
22. Hukuk Dairesi
Esas No
2012/6997
Karar No
2012/26425
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminat, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, müvekkilinin %45 oranında maluliyeti olduğunu, kooperatifte gece bekçisi olduğunu , çalışmasının 17.30 da başlayıp sabah sorumlu biri gelene kadar 8.30-9.00 ‘a kadar devam ettiğini, saat 12.00 de ise gündüz mesaisinin başladığını , hiçbir izninin kullandırılmadığını, 2010 Mart ayında yönetimin değişmesi sonucu iş akdinin haksız surette sona erdirildiğini, 15.03.2010 tarihinde Bölge Çalışma Müdürlüğüne başvurduğu iş sözleşmesinin haksız feshedildiğinin tespitinin yapıldığını beyan ederek, kıdem, ihbar tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı vekili, davacının gece bekçisi olduğunu, kooperatifte kendisine tahsis edilen yerde ikamet ettiğini, akşam saatlerinde bir iki sefer evinden çıkarak bekçi var imajı verdiğini, gece evinde yattığını, kıdem, ihbar tazminatı ile dört günlük ücretinin ödenmek istediğini ancak kabul etmediğini belirterek açılan davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece işveren tarafından haksız olarak iş sözleşmesinin sona erdirildiği bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanacağı, ayrıca talep edilen diğer işçilik alacaklarının da davacı tarafça ispatlanmış olması nedeniyle de davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Taraflar arasında uyuşmazlık davacının aylık ücretinin ne kadar olduğu noktasında toplanmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, işçinin kişisel özellikleri, işyerindeki ya da meslekteki kıdemi, meslek unvanı, yapılan işin niteliği,iş sözleşmesinin türü, işyerinin özellikleri, emsal işçiler o işyerinde ya da başka işyerlerinde ödenen ücretler, örf ve adetler göz önünde tutularak belirlenir. Somut olayda davacı aylık 700,00 TL net ücret aldığını iddia etmiş, davalı ise davacının ücretinin hizmet döküm cetveli ve Bölge Çalışma Müdürlüğünün raporunda belirtildiği üzere brüt 729,00TL olduğunu belirtmiş, mahkemece iddiaya itibar edilerek davacının aylık 700,00 TL net ücret aldığı kabul edilmiştir. Her ne kadar mahkeme gerekçesinde davacı tanığı kooperatif muhasebecisi Ahmet Çağlayan’ın davacının maaşının net 760,00TL ve asgari geçim indirimi olduğu yönündeki beyanı ve Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/222 esas sayılı dosyasından alınan kooperatife ait toplantı görüşmelerinin konuşmalarının dökümü olan bilirkişi raporunda davacının maaşının 700,00 TL olduğunun belirtilmesine dayanmışsa da bilirkişi raporundan davacının maaşının net mi yoksa brüt mü olduğunun anlaşılamaması ve ayrıca davacı tanığı .....ın da eski muhasebeci olup muhasebe şifreleriyle oynamak suretiyle Ceza Mahkemesinde yargılandığı bu nedenle tanıklığına itibar edilmemesi gerektiği iddiası karşısında, davacının işyeri kayıtlarında görülen ve iş müfettişinin tespiti ile belirlenen aylık brüt 729,00 TL’ den daha fazla ücretle çalıştığını yeterli delillerle kanıtlayamadığından işçilik alacakları ve tazminat hesabında bu ücretin esas alınması gerekirken bu husus gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2012/6997, K. 2012/26425, T. 26.11.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-22-hukuk-dairesi-2012-6997-e-2012-26425-k-95517e3731b3