Yargıtay · 22. Hukuk Dairesi

Yargıtay 22. Hukuk Dairesi 2012/6660 E. 2012/26421 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
22. Hukuk Dairesi
Esas No
2012/6660
Karar No
2012/26421
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötü niyet tazminatı, yıllık izin, sosyal yardım, fazla mesai, hafta tatili, bayram ve genel tatil ücret alacaklarının Ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, müvekkilinin, davalı şirket nezdinde 01.07.2006-07.11.2009 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin ekonomik daralma nedeniyle feshedildiğini, ödeme yeri gösterilmesi halinde davacının hak ettiği kıdem tazminatının ödeneceğini, diğer işçilik alcaklarına ilişkin taleplerin kanuni dayanağının bulunmadığını, dava konusu alacakların zaman aşımına uğradığını savunmuştur Mahkemece, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı işverence haksız feshedildiği, davacının fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil günleri çalışma iddiasını ispatladığı, davalı işverenin bu çalışma karşılığı ücret alacaklarını ödediğini ve yıllık izinlerinin kullandırıldığını gösterir delil ibraz etmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı sebebe dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır. Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir. Somut olayda ; hükme esas bilirkişi raporunda davacının tüm çalışma süresi için hak kazandığı yıllık izinlerinin kullandırıldığına ilişkin delil ibraz edilmemiş olması nedeni ile tüm çalışma süresine göre hak kazandığı yıllık ücretli izin alacağı yönünden hesaplama yapılmıştır. Ancak, davalı vekili temyiz aşamasında, davacının 2007 ve 2008 yıllarında yıllık izinlerini kullandığını gösteren ve davacının imzasını içeren yıllık izin defterini sunmuştur. İtiraz niteliğindeki bu belgelerin yargılamanın her aşamasında dikkate alınması gerekir. Bu nedenle, anılan izin belgelerine karşı davacının beyanları tespit edilmeli, yıllık izin kullandırıldığı ... olduğu takdirde bu izin süreleri mahsup edilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.11.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2012/6660, K. 2012/26421, T. 26.11.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-22-hukuk-dairesi-2012-6660-e-2012-26421-k-50a027bb429a