Yargıtay 22. Ceza Dairesi 2015/8705 E. 2016/643 K.

Tebliğname No : 6 - 2011/317340 MAHKEMESİ : Burhaniye Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 30/12/2010 NUMARASI : 2010/254 (E) ve 2010/541 (K) SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Gerekçeli hükmün tebliği tarihinde asker olduğu anlaşılan sanık Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapılan tebliğin geçersiz olması karşısında, öğrenme üzerine sanık F.. T.. müdafii tarafından yapılan temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I-Sanıklar .. hakkında mala zarar verme, suçu nedeniyle kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık İ.. Y.. ile sanık F.. T.. ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, II-Sanıklar İ.. .. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Hırsızlık konusu iki adet cep telefonundan bir tanesini, sanıkların tanık sattıkları, onun da diğer tanık İ.. T..'a sattığı, olayın ortaya çıkması üzerine üçüncü kişi olan İ.. T..'ın cep telefonunu katılanlara teslim ettiği ancak zararının giderilmediği, ancak sanık İ.. Y..'in kendi rızasıyla ikinci cep telefonunu getirerek iadesini sağladığı ve bu iadeye diğer sanık Ferit'in açıkça karşı çıktığının anlaşılamadığı somut olayda; katılanların kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nın 168/-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş, ise de, Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014-140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı ile anılan maddenin bazı bülümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanık İ.. Y.. ile sanık F.. T.. ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.