Yargıtay · 22. Ceza Dairesi

Yargıtay 22. Ceza Dairesi 2015/341 E. 2015/1558 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
22. Ceza Dairesi
Esas No
2015/341
Karar No
2015/1558
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ... 'un dosyada bilinen adresine gerekçeli kararın adreste tanınmadığından tebliğ edilememesi üzerine, dosya arasında 23.09.2011 tarihli Uyap sorgulamasına göre mernis adresi olduğu anlaşılan adresine, gerekçeli kararın tebliğe çıktığı ancak yine adreste tanınmaması nedeniyle iade edilmesi üzerine aynı adrese daha önce tebligat yapılmamasına ve mernis adresi olmasına karşın, gerekçeli karar tebliğinin 7201 sayılı yasanın 35.maddesine göre usulüne uygun olmadan yapıldığı; buna göre sanık ...'un temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek ve temyiz isteminin reddine dair 10/11/2011 tarihli, 2009/96 E. ve 2011/197 K. sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanıkların; aynı Kanun'un 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde öngörülen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye; diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 22. Ceza Dairesi, E. 2015/341, K. 2015/1558, T. 03.06.2015, www.arakarar.com/karar/yargitay-22-ceza-dairesi-2015-341-e-2015-1558-k-e5efca0a3ae6