Yargıtay · 20. Ceza Dairesi

Yargıtay 20. Ceza Dairesi 2018/2355 E. 2018/4572 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
20. Ceza Dairesi
Esas No
2018/2355
Karar No
2018/4572
Karar Tarihi

Mahkeme : ANKARA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma Hükümler : a)Mahkûmiyet; Ankara 10.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 25.10.2017 tarihli 2016/418 esas ve 2017/379 sayılı kararı b) Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 04.01.2018 tarihli 2017/1927 esas ve 2018/7 sayılı kararı aa) İstinaf başvurusunun esastan reddi; sanık ... hakkında bb) İade; sanık ... hakkında Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin 04.01.2018 tarihli 2017/1927 esas ve 2018/7 karar sayılı kararının sanık ... yönünden, 5271 sayılı CMK’nın 286/1. maddesinde belirtilen kararlardan olduğu, kararın sanıklar müdafilerince aynı Kanun’un 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşıldığından; Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 1-Sanık ...’in temyiz isteminin incelenmesinde: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin “istinaf başvurusunun kanuni süresi geçtikten sonra yapılması nedeniyle CMK’nın 279/1-b maddesi uyarınca reddine” ilişkin kararının temyizi kabil olmayıp CMK’nın 279/1. maddesinin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu anlaşıldığından CMK’nın 268. ve devamı maddeleri uyarınca itiraz merciince bir karar verilmesi için dosyanın incelenmeksizin İADESİNE, 2-Sanık ...’in temyiz isteminin incelenmesinde: Sanık müdafiinin; “Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının hukuka aykırı olduğunu” belirtmesi karşısında, temyiz isteminin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede; Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteğinin CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 24.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2018/2355, K. 2018/4572, T. 24.10.2018, www.arakarar.com/karar/yargitay-20-ceza-dairesi-2018-2355-e-2018-4572-k-d0d4d6691005