Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/795 E. 2026/7096 K. – boşanma

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1890 E., 2025/1876 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Aile Mahkemesi SAYISI : 2023/45 E., 2024/58 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Davalı erkeğin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 03.12.2025 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde: Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile boşanma ve fer'îlerine karar verilmiştir. Kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne, davalı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı erkek tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 03.12.2025 tarihli ek karar ile davalı erkeğin temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 335 inci maddesinin birinci fıkarsında, adli yardım kararının, ilgiliye, yapılacak tüm yargılama ve takip giderlerinden geçici olarak muafiyet sağlayacağı, ayrıca adli yardımın, hükmün kesinleşmesine kadar devam edeceği, ikinci fıkrasında ise adli yardım kararının yukarıdaki hususlardan bir kısmından yararlanmasına kararverilebileceği düzenlenmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince kanun yolu başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunun anlaşıldığı gerekçesi ile davalı erkek yönünden adli yardım kararı verildiği ve ayrıca hüküm fıkrasında bir kısıtlama yapılmadığı halde, davalı erkeğin temyiz harç ve giderlerini yatırmadığı gerekçesiyle temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla; davalı erkeğin temyiz başvurusundan vazgeçmiş sayılmasına ilişkin 03.12.2025 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılması gerekmiştir. 2.Davalı erkeğin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.10.2025 tarihli asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince: Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, özellikle istinaf konusu yapılmayan hususların temyizde incelenemeyeceğine göre, usul ve kanuna uygun olup davalı erkeğin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Bölge Adliye Mahkemesinin 03.12.2025 tarihli ek kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, 2.Davalı erkeğin Bölge Adliye Mahkemesinin 02.10.2025 tarihli asıl kararına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin 02.10.2025 tarihli kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davalıya yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.