Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/464 E. 2026/2970 K.

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI: 2025/3003 E., 2025/2716 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ: İskenderun 3. Aile Mahkemesi SAYISI: 2020/445 E., 2022/282 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından karşı davanın kabulü, tanık deliline dayanılmadığı halde tanık dinlenilmesi, kusur belirlemesi, kadın lehine maddi ve manevi tazminata, nafakaya hükmedilmesi ve miktarları, iştirak nafakasına hükmedilmesi ve miktarı yönünden; davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından ise asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminat, tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakası miktarları yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Bölge Adliye Mahkemesince davacı- davalı erkeğe evlilik birliğinin devamı için gereken maddi imkanları sağlayamadığı ve müşterek konutta pornografik görüntüler izlediği kusurları yüklenmişse de, evlilik birliğinin devamı için gereken maddi imkanları sağlamadığı vakıasının ispatlanamadığı, müşterek konutta pornografik görüntüler izlediği vakıasının ise tanığın bilgisinin duyuma dayalı olduğunun ve ispat edilemediğinin bu kusurların erkeğe yükletilmesinin isabetsiz olduğunun, yine de kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.