Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/1950 E. 2026/8022 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/1950
Karar No
2026/8022
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1198 E., 2025/1302 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorlu 3. Aile Mahkemesi SAYISI : 2021/534 E., 2023/112 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, velâyet, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğe yüklenen ''alkol bağımlılığı'' vakıasına yönelik tıbbi raporun olmadığının ve usulüne uygun kanıtlanamayan vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin, ancak mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre yine de boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı erkeğin velâyet ve iştirak nafakasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; velâyetin düzenlenmesinde asıl olan çocuğun üstün yararıdır. Mahkemece Adli Destek Müdürlüğü bünyesinde görev yapan adli destek görevlisi, psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan, her iki ebeveynin yaşadıkları yerde ve çocuklarla görüşmek suretiyle inceleme ve rapor istenip; tarafların barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumlarına göre çocuğun sağlıklı gelişimi için velayeti üstlenmeye engel bir durumun bulunup bulunmadığının araştırılması ve diğer deliller de gözönüne alınmak suretiyle ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocuğun menfaatine olacağı tespit edilerek velayet konusunda bir karar verilmesi gerekir.

Somut olayda; her ne kadar İlk Derece Mahkemesince müşterek çocukların velâyeti anneye verilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin bu yöne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de; erkek tarafından sunulan temyiz dilekçesinde ortak çocukların 2022 yaz aylarından beri fiilen baba yanında kaldıkları belirtilerek velayet talebinde bulunulmuştur. Velâyet kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle yargılamanın her aşamasında hakim tarafından ortaya çıkan koşulların değerlendirilmesi ve res'en dikkate alınması gerekir. Çocuğun menfaati gerektirdiğinde velayet sahibi değiştirilebilecektir. O halde mahkemece yukarıda belirtilen kıstaslar dikkate alınıp çocukların fiilen yaşadığı yer de gözetilerek psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan oluşturulacak bir heyetten her iki ebeveyn ve çocuklarla görüşülmek suretiyle rapor alınıp diğer delillerle birlikte değerlendirildikten sonra, gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının velayet yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA, 2.İlk Derece Mahkemesi kararının velâyet yönünden BOZULMASINA, bozma sebebine göre ortak çocuklara ilişkin iştirak nafakasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

3.Davalı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.09.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2026/1950, K. 2026/8022, T. 14.09.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2026-1950-e-2026-8022-k-13e2b28df4b7