Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/9422 E. 2026/5095 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/9422
Karar No
2026/5095
Karar Tarihi

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 56. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/539 E., 2025/1245 K. DAVA TÜRÜ: Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 10. Aile Mahkemesi SAYISI : 2021/341 E., 2023/1756 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi ve karşı boşanma davasının kabulü yönünden; davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından ise kusur belirlemesi, zina ve evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebi ile açılan asıl davanın kabulü, reddedilen tazminatlar ve reddedilen yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, taraf vekillerinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkek tarafından sunulan mesaj kayıtlarının hukuka aykırı delil olduğunun, bu nedenle hükme esas alınamayacağının, ne var ki dinlenen tanık beyanlarına göre zina olgusunun ispatlandığının anlaşılmış bulunmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/9422, K. 2026/5095, T. 05.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2025-9422-e-2026-5095-k-2cc5539439ea