Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/8356 E. 2026/5023 K.

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 56. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/577 E., 2025/1080 K. DAVA TÜRÜ: Boşanma - Ziynet Alacağı İLK DERECE MAHKEMESİ: Çorlu 2. Aile Mahkemesi SAYISI : 2021/610 E., 2024/64 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, kadının reddedilen boşanma davası ile ziynet alacağı davasının reddedilen kısmı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı kadın tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma ve ziynet alacağı davasının İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılaması sonucu, erkeğin başka bir kadın ile ilişkiye girerek sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, bu nedenle evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne tarafların boşanmalarına ve boşanmanın ferilerine, ziynet alacağı davasının ise kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin bu kararına karşı davalı erkek vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince özetle dosyada dinlenen tanık beyanları ve sunulan deliller birlikte değerlendirildiğinde erkek eşe yüklenen kusurların ispat edilemediği, feragatle sonuçlanan dava ile eldeki dava tarihi arasında erkeğin kusurlu bir davranışının ispatlanamadığı, bu nedenle davalı erkeğe kusur isnat edilerek davacı kadının boşanma davasının kabulüne karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, boşanma davasının reddine karar verilmiş, ziynet alacağı davası yönünden ise dosyada alınan 27.07.2023 tarihli kuyumcu bilirkişi raporunda hem kadın, hem de erkek eşe takılan takılar yönünden yapılan tespit nazara alınarak tüm düğün takıları yönünden kadın eşin davası kabul edildiği ancak erkek eşe takılan ve kadın eşe özgü olmayan tam, yarım, çeyrek ve gram altınlar yönünden davanın kabulü yerinde görülmediği ve erkeğin bu hususa ilişkin istinaf talebinin kabulünün yerinde olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının ziynet talebinin kısmen kabulüne hükmedilerek yeniden hüküm kurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından yukarıda belirtildiği şekilde temyiz edilmiştir.

1.Davacı kadının; ziynet alacağı davasının reddedilen kısmı yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde; Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Davacı kadının reddedilen boşanma davası ve kusur belirlemesi yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde; Somut olayda davalı erkeğin Ç. isimli kadınla ilişkisinin bulunduğu, bu ilişkinin kadının daha önce açtığı boşanma davasından feragat ettiği tarihten sonra da devam ettiği yapılan yargılama toplanan deliller ve olayların akışından anlaşılmaktadır. Bu durumda sadakatsiz davranışlar sergileyen erkeğin kusurlu davranışları nedeniyle taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davacı kadının; "ziynet alacağı davasının reddedilen kısmına" yönelik temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda (1) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

2.Davacı kadının reddedilen boşanma davası ve kusur belirlemesine yönelik temyiz itirazlarının ise kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.