Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/10357 E. 2026/6967 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/10357
Karar No
2026/6967
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/822 E., 2025/1476 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Tokat 1. Aile Mahkemesi SAYISI : 2023/836 E., 2025/70 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, erkek aleyhine hükmedilen maddi ve manevî tazminat ile nafakalar, velâyet ve kişisel ilişki yönünden; davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, maddî ve manevî tazminat miktarları ile nafakaların miktarları yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Tokat 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.09.2025 tarihli 2024/247 Esas ve 2025/438 Karar sayılı ilamı ile dinlenilen davacı-karşı davalı erkeğin tanıkları ... ..., ... ve ...'nın beyanlarına göre kadının erkeğe karşı hakaret eylemini gerçekleştirdiğinin ve kadına hakaret eyleminin de kusur olarak eklenmesi gerektiğinin anlaşıldığı, ancak kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de davacı-karşı davalı erkeğin ağır kusurlu, davalı-karşı davacı kadının ise hafif kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden ...'ya yükletilmesine, Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ...'a yükletilmesine, yatırılan harcın mahsubuna, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/10357, K. 2026/6967, T. 22.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2025-10357-e-2026-6967-k-39b2161765e5