Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2024/8756 E. 2025/6713 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/8756
Karar No
2025/6713
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 56. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1135 E., 2024/1129 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. Aile Mahkemesi SAYISI : 2019/599 E., 2022/888 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, nafaka miktarları ve reddedilen tazminatlar yönünden; davalı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, davanın kabulü, kadın lehine kabul edilen nafakalar, erkeğin tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi, vekâlet ücreti ve yargılama giderine yönelik temyiz edilmiştir. 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı kadın vekilinin tüm, davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2.Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. Yoksulluk nafakasının toptan ya da irat biçiminde ödenebilmesine karar verilebilmesi için, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile ödeme gücü ve isteklerinin göz önünde bulundurulması gerektiği açıktır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 176 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca yasal olarak yoksulluk nafakasının, toptan veya durumun gereklerine göre aylık irat biçiminde ödenmesine karar verilebilir. Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, herhangi bir geliri ve mal varlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiş ise de tarafların ekonomik ve sosyal durumları, evlilikte geçen süre ve yaşları, ortak çocuklarının bulunmaması dikkate alındığında davacı kadın yararına 4721 sayılı Kanun'un 176 ncı maddesinin birinci fıkrası nazara alınarak, hakimin takdir yetkisi çerçevesinde yoksulluk nafakası yönünden bir defaya mahsus olmak üzere "Toptan ödeme" yönünde karar verilip verilemeyeceği hususu değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir. 3.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 141 nci maddesinin birinci fıkrasında ''... taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Dilekçelerin karşılıklı verilmesinden sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez..." Davalı erkek vekiline, kadının sunduğu cevaba cevap dilekçesi 19.10.2019 tarihinde tebliğ edilmiş, erkek vekili ikinci cevap dilekçesini 02.11.2029 tarihinde iki haftalık yasal cevap süresi içinde ibraz etmiştir. Erkek vekilinin sunduğu ikinci cevap dilekçesinde maddî ve manevî tazminat talebi bulunmaktadır. İlk Derece Mahkemesi tarafından erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ise de, erkek tarafından usulüne uygun olarak ileri sürülmediğinden bahisle erkeğin tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Hal böyle iken erkek tarafından yasal cevap süresi içinde ileri sürülen tazminat talepleri hakkında olumlu-olumsuz hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının erkek yararına tazminatlar hakkında olumlu ya da olumsuz hüküm kurulmaması ve yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, 2.Davacı kadının tüm, davalı erkeğin sair temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıdaki temyiz giderinin ...'ya yükletilmesine, Peşin alınan harcın istek halinde yatıran ....'ya iadesine, Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 30.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2024/8756, K. 2025/6713, T. 30.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2024-8756-e-2025-6713-k-473d67e456cc