Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2024/5780 E. 2025/1357 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/955 E., 2024/1205 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı İLK DERECE MAHKEMESİ : Aydıncık (Mersin) Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi SAYISI : 2023/232 E., 2024/12 K. Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve miktarı, velâyeti davalı erkeğe bırakılan ortak çocuklar lehine tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmemesi ve ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda: 1.Dosya içeriğine göre, davalı erkek vekilinin ziynet alacağı davasında hüküm altına alınan ve temyizine konu edilen miktarın, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı erkek vekilinin ziynet alacağı davası yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. 2.Davalı erkek vekilinin boşanma ve fer'îleri yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: a.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, özellikle davalı erkeğin davranışının güven sarsıcı davranış boyutunda olduğu, sadakatsizlik vakıası ispatlanamadığından davalı erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, yine de davalı erkeğin evlilik birliğinin sarsılmasında tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. b.Dosya kapsamı itibari ile davacı kadının çalıştığı, düzenli ve sabit bir gelirinin olduğu, tarafların gelir durumlarının ise birbirlerine yakın veya denk olduğu anlaşılmıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında, davacı kadın yararına 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 175 inci maddesinde düzenlenen yoksulluk nafakası koşulları oluşmamıştır. Davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davalı erkek vekilinin, ziynet alacağı davası yönünden temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, 2.Davalı erkek vekilinin boşanma ve fer'îleri yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; a)Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA b)İlk Derece Mahkemesi kararının davacı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden davalı erkek yararına BOZULMASINA, c)Davalı erkek vekilinin diğer temyiz tirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.