Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2022/6709 E. 2022/8938 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Davalı kadına, dava dilekçesi 11.12.2017 tarihinde tebliğ edilmiş, davalının 13.12.2017 tarihli dilekçesi ile tebliğ zarfında dava dilekçesinin olmadığını belirterek yeniden dava dilekçesinin tebliğ edilmesini talep etmesi üzerine mahkemece davalıya yeniden dava dilekçesi gönderilerek 18.12.2017 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı, 29.12.2017 tarihli dilekçesi ile mahkemeden HMK’nın 127. maddesi gereği cevap verme süresinin uzatılmasını talep etmiş, mahkemece davalının cevap süresinin, yasal sürenin bitim tarihinden itibaren geçerli olmak üzere iki hafta uzatılmasına karar verilmiş ve davalı tarafından 15.01.2018 tarihinde, ek cevap süresi içerisinde, cevap dilekçesi dosyaya sunulmuştur. Bu durumda, tebliğ tarihi olarak 11.12.2017 tarihinin dikkate alınması hatalı olup, dava dilekçesinin davalı kadına 18.12.2017 tarihinde tebliğ edildiğinin kabulü gerekir. O halde, mahkemece, davalı kadının cevap dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü ile cevap dilekçesinin ve davalı tarafından sunulan delillerin ve dinlenen davalı tanık beyanlarının da dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken, cevap dilekçesinin süresinde olmadığından bahisle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 08.11.2022 (Salı)