Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2015/6987 E. 2015/20913 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2015/6987
Karar No
2015/20913
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 8. Aile Mahkemesi TARİHİ : 18/12/2014 NUMARASI : 2013/160-2014/890 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından yoksulluk ve iştirak nafaksı talepleri hakkında karar verilmemesi yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir 2- Boşanma veya ayrılık vukuunda çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür. (TMK m. 182) Bu hususu hakim görevi gereği kendiliğinden dikkate alması gerekmektedir. Bu sebeple savunmasının genişletilmesi, kapsamı aşamasında bile herhangi bir sınırlamaya tabi olmaksızın istenebilir. Durum böyleyken davacı kadının iştirak nafakası talebi kabul edilerek tarafların ekonomik ve sosyal durumları ihtiyaçlarını dikkate alınarak uygun bir nafaka miktarı gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. 3-Davalı erkeğin eşine fiziksel şiddet uyguladığına ilşikin tanık beyanı davacı kadından aktarıma dayalı olup, taraflardan aktarılan olaylar boşanma kararına esas alınamaz. Dosya kapsamında da davalı erkeğin eşine fiziksel şiddet uyguladığını kabule yeterli başka bir delil de bulunmamaktadır. Bu halde davalının evi terk edip evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmemesi tek başına davacının kişilik haklarına saldırı olarak değerlendirilemez. Bunun dışında davalıdan kaynaklanan davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir olayın varlığı da kanıtlanamadığına göre davacının manevi tazminat isteğinin (TMK md. 174/2) reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırıdır. SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3 bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.11.2015 (Salı.)

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/6987, K. 2015/20913, T. 10.11.2015, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2015-6987-e-2015-20913-k-2e4d02fe0812