Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2014/1396 E. 2014/2463 K.

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Aile Mahkemesi TARİHİ :25.03.2013 NUMARASI :Esas no:2010/804 Karar no:2013/204 Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle, mahkemece kabul edilen davalı-davacı kadının kusurları yanında davacı-davalı kocanın da eşine şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Olayların akışı karşısında davalı-davacı kadın dava açmakta haklıdır. Davacı-davalı kocanın az da olsa kusuru bulunmaktadır. Bu durumda, davalı-davacı kadının boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi (TMK md. 166/2) gerekirken, yetersiz gerekçe ile kadının davasının reddi doğru olmamıştır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple kadının boşanma davası yönünden BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması gereken kocanın boşanma davasına yönelik temyizin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 11.02.2014 (Salı) KARŞI OY YAZISI Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğa katılmıyorum.