Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/7338 E. 2026/11691 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2183 E., 2019/972 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 26.04.2019 tarihli ve 2018/2183 Esas, 2019/972 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, müdafii bulunsa bile sanığın da temyiz hakkı olduğundan ve kararın daha önce ayrıca sanığa tebliğ edilmediği anlaşıldığından, sanığın öğrenme üzerine sunduğu temyiz talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesi gereğince süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın karara karşı öğrenme üzerine sunduğu 29.07.2022 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, Dairemizin tevdii ilâmı üzerine sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesi gereği gerekçeli temyiz dilekçesini 7 gün içinde sunmasına ilişkin ihtaratın 12.02.2026 tarihinde tebliğ edildiği; ancak sanığın gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.