Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/6196 E. 2026/9142 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2026/6196
Karar No
2026/9142
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2050 E., 2022/2703 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 16.11.2022 tarihli ve 2021/2050 Esas, 2022/2703 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 25.11.2025 tarihli ve 2023/17866, 2025/21040 Karar sayılı kararı ile katılan ...'a gerekçeli karar tebliğinin yapılması için dosyanın gönderildiği, ancak sanığa tebligatın usulsüz yapıldığı belirlenerek yapılan incelemede;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerekirken, katılanın yokluğunda verilen kararın son bildirdiği adrese tebliğe çıkarılmadan doğrudan adres kayıt sistemindeki adrese tebliğ edilmesi nedeniyle yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla; yokluğunda verilen karar ile temyiz dilekçelerinin öncelikle katılanın bildirdiği en son adresine başvurabilecekleri kanun yolları ve başvuru süresini bildirir biçimde ve "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren şekilde usulüne uygun olarak tebliğinin yapılması, bu adresine tebliğ yapılamaması halinde katılanın güncel MERNİS adresine usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2026/6196, K. 2026/9142, T. 12.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2026-6196-e-2026-9142-k-e581db1d858d