Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/7244 E. 2024/12162 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/498 E., 2024/204 K. SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6763 sayılı Kanun'un 33. maddeyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durum bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin, "beraat eden sanık lehine hükmedilecek olan vekâlet ücretinin, katılandan alınarak sanık müdafiine ödenmesine karar verilmesinin isabetsiz olduğuna, vekâlet ücretinin hazineden tahsil edilerek sanığa verilmesine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu" belirlenerek, katılan vekilinin hükmü sadece vekâlet ücreti yönünden temyiz ettiği tespit edilerek yapılan incelemede; 1) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, Mahkemenin 19.01.2016 tarihli ve 2014/668 Esas 2016/65 Karar sayılı ilâmıyla sanık hakkında hükmedilen beraat kararının temyiz edilmeden kesinleştiği, mahkeme tarafından mala zarar verme suçundan tekrardan 27.02.2024 tarihli hükmün hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, katılan vekilinin konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2) Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde, Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına maktu vekâlet ücreti tayin olunması ve bu vekalet ücretinin hazineden tahsil edilmesi gerekirken “vekâlet ücretinin katılandan alınarak sanık müdafiine verilmesine” şeklinde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi olanaklı bulunduğundan; karar tarihine göre "17.900,00 TL maktu vekâlet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.