Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/6399 E. 2024/9325 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, karar verilmesine yer olmadığına Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2002, 15.07.2005, 08.12.2021 tarihli ve 2001/209 Esas, 2002/156 Karar sayılı kararlarının, hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 1. Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2002, 15.07.2005 tarihli ve 2001/209 Esas, 2002/156 Karar sayılı kararlarının yapılan temyiz incelemesinde: Hükümlü hakkında Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2002 tarihli ve 2001/209 Esas, 2002/156 Karar sayılı kararıyla hırsızlık suçundan mahkûmiyet karar verildiği ve kararın hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmesi sonucu Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 29.03.2004 tarihli ve 2003/411 Esas, 2004/3565 Karar sayılı ilâmıyla onanarak kesinleştiği, hükümlü hakkında 15.07.2005 tarihli kararıyla uyarlama yapıldığı, bu 15.07.2005 tarihli uyarlama kararının hükümlüye 21.09.2006 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310/1 maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 29.07.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, hükümlünün 19.02.2002 ve 15.07.2005 tarihli kararlara karşı temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, 2. Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2001/209 Esas, 2002/156 Karar sayılı kararının yapılan temyiz incelemesinde: Hükümlü hakkında Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2002 tarihli ve 2001/209 Esas, 2002/156 Karar sayılı kararıyla hırsızlık suçundan mahkûmiyet karar verildiği ve kararın hükümlü müdafii tarafından temyiz edilmesi sonucu Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 29.03.2004 tarihli ve 2003/411 Esas, 2004/3565 Karar sayılı ilâmıyla onanarak kesinleştiği, hükümlünün sonradan verdiği dilekçelerle yine temyiz isteminde bulunması üzerine 08.12.2021 tarihli kararla hükümlü her ne kadar temyiz isteminde bulunmuş ise de; kararın temyiz edilerek kesinleşmesi üzerine hükümlünün temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu karar tarihi itibarıyla Vezirköprü M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan hükümlüye tebliğ edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi” nedeniyle tebliğin usulsüz olduğu ve hükümlünün sonradan 10.02.2022 tarihinde yeniden temyiz dilekçesi vermesi nedeniyle 08.12.2021 tarihli kararı süresi içerisinde temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede; Temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 08.12.2021 tarihli ve 2001/209 Esas, 2002/156 Karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.