Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/3201 E. 2024/12663 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2007/594 E., 2008/256 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2008 tarihli ve 2007/594 Esas, 2008/256 Karar sayılı kararının hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Hükümlünün 13.11.2023 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hâle getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu, 06.12.2023 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın 12.09.2007 tarihli duruşmada alınan savunmasında avukat istemediğini beyan ettiği, buna rağmen yargılama sırasında atanan müdafinin duruşmalara katıldığı ve sanığın yokluğunda müdafiinin yüzüne karşı verilen kararın müdafii tarafından temyiz edilmediği, gerekçeli kararın müdafiiden haberi olmayan sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığı ve sanığın öğrenme üzerine 13.11.2023 tarihinde eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmış ise de; dosya kapsamında yer alan Beyoğlu Cumhuriyet Başsavcılığı İnfaz Bürosu tarafından temyize konu ilam ile hükmedilen 720,00 TL adli para cezasına ilişkin gönderilen Tebellüğ Belgesi'nin 23.05.2008 tarihinde bizzat sanık tarafından imzalanmış olduğu, 29.05.2008 tarihinde Beyoğlu Vergi Dairesi'ne hükmedilen adli para cezasının 240,00 TL'sinin sanık tarafından ödendiğine dair tahsilat fişinin dosyada yer aldığı ve süresinde ödenmeyen 480,00 TL'nin 4 gün hapis cezasına çevrildiği ve bu cezanın da 19.02.2010 tarihinde infaz edildiği, en geç 23.05.2008 tarihi itibariyle öğrendiği karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 13.11.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin ve yerinde görülmeyen eski hale getirme isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.