Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2020 E. 2024/20114 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi KARAR TARİHİ : 15.11.2023 EK KARAR TARİHİ : 06.12.2023 EK KARAR SAYISI : 2022/2063 E., 2023/2097 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme KARARLAR: İstinaf başvurusunun reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 15.11.2023 tarihli ve 2022/2063 Esas, 2023/2097 Karar sayılı kararının ve 06.12.2023 tarihli ek kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, I - Mala zarar verme suçundan hükmedilen istinaf başvurusunun reddine dair 15.11.2023 tarihli karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3-a maddesine göre istinaf kanun yoluna başvurulamayacak olan kesin nitelikteki 2.400,00 TL adlî para cezası ile ilgili olarak Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin istinaf isteminin reddine dair kararına karşı aynı Kanun'un 279/1.b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceği anlaşılmakla; Adana Bölge Adliye Mahkemesi mala zarar verme suçundan hükmedilen istinaf isteminin reddine dair kararın, aynı Kanun’un 279/1. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu ve aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin ise itiraz mercii olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 12.12.2023 tarihli ve 2023/76 D.iş sayılı kararıyla sonuçlandırıldığı anlaşıldığından, dava dosyasının İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, II - Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmedilen temyiz isteminin reddine dair 06.12.2023 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 06.12.2023 tarihli ve 2022/2063 Esas, 2023/2097 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın ve müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Osmaniye 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay İlamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.