Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1536 E. 2025/8454 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/452 E., 2023/869 K. SUÇ :Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23.02.2023 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen Mahkemenin 14.06.2016 tarihli kararında sanık hakkında sonuç ceza olarak hükmolunan 5 yıl 15 ay hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine verilen 09.11.2023 tarihli kararda, hükmolunan 6 yıl 3 ay hapis cezasının, 5 yıl 15 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini, 2. Sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükümde ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanma koşulları oluştuğu hâlde birinci kez mükerrirliğe esas alınan Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2009/588 Esas, 2009/864 Karar sayılı mahkûmiyet kararının tekerrüre esas olduğu kabul edilerek tekerrür hükümleri uygulandığı ve anılan hükme yönelik aleyhe bir temyiz istemi bulunmamasına ve bu hususun kazanılmış hak oluşturmasına rağmen, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1795 Esas, 2010/1463 Karar sayılı ilâmı tekerrüre esas alınarak ve sanığın ikinci kez mükerrir olduğu belirtilerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların 1412 sayılı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasına “sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 6 yıl 3 ay hapis cezasının, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 5 yıl 15 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına'' cümlesinin eklenmesi ile tekerrür hükümleri uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine ''Sanığın, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı korunarak, Bursa 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1795 Esas, 2010/1463 Karar sayılı 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' cümlelerinin eklenmesine karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.