Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/8933 E. 2024/19672 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/700 E., 2022/426 K. SUÇLAR : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Anayasanın 40/2, CMK’nın 34/2 ve 232/6 maddelerine göre hüküm fıkrasında verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüte yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerekirken, karar verildiği tarihte ... No'lu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan ve SEGBİS yoluyla duruşmaya katılan sanığın yüzüne karşı okunan hükümde; sanığın bulunduğu ceza infaz kurumunda, zabıt kâtibine veya bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceği belirtilmeksizin, CMK’nın 263/1 maddesi gereğince kanun yolu, başvuru şekli gösterilmeyerek, kanun yoluna başvuru yöntemi ve süresi hususunda tereddüt oluşturulduğundan sanığın temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede; Sanığın CMK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezasının 1 yıl hapis ve 2000 TL adlî para cezası olduğu hâlde bozmadan sonra kurulan hükümde yalnızca 1 yıl hapis cezası olarak alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak, Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08.11.2021 tarihli bozma ilamından sonra mahkemenin 11.04.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1 yıl hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanığın 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince neticeten 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından "...sanığın CMUK'un 326/son maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, " ibaresi çıkarılarak yerine ".... Sanığın cezasının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince cezasının 1 yıl hapis cezası üzerinden infazına" ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.