Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2774 E. 2025/10936 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/554 E., 2019/2690 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma I) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesi uyarınca, "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, geçmiş sabıkalarına dayanılarak hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine, olayla ilgisinin bulunmadığına, suçsuz olduğuna, verilen ağır kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Tüm dosya içeriğine göre; olay günü plakası tespit edilemeyen .... marka olduğu değerlendirilen araçtan indikten sonra katılana ait araç içerisindeki çantayı alanın sanık olduğunun iddia ve kabul edildiği somut olayda; sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediği, kolluk görevlilerince düzenlenen 08.11.2016 tarihli Görüntü İzleme ve Tespit Tutanağının yeterli teknik bilgi ve incelemeyi içermediği, 03.11.2017 tarihli Bilirkişi Raporu ve Jandarma Kriminal Labaratuvar Amirliği'nce düzenlenen 25.04.2018 tarihli Uzmanlık Raporu'nda görüntülerdeki şahıs ile sanığın muhtemel aynı kişi olduklarına dair görüş bildirildiği, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'nun cevabi yazısı ile sanığın kovuşturma aşamasında kullandığını beyan ettiği cep telefonunun suç tarihinde kaydının bulunmadığının belirlendiğinin anlaşılması karşısında; suçun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; sanıktan suç tarihinde kullandığı telefon numarası sorulup, bu numara ile soruşturma aşamasında alınan beyanında bildirdiği telefon numarasının olay günündeki baz ve sinyal bilgilerini de kapsar şekilde HTS kayıtlarının Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumundan getirtilmesinden sonra sonucuna göre deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan sebeplerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca gereği için "Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine" gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.