Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2614 E. 2024/16346 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/2614
Karar No
2024/16346
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/393 E., 2022/100 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak, 1.Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanıkların 2 yıl 11 ay hapis cezasıyla cezalandırıldıkları ve anılan hükümler aleyhine bir temyiz istemi bulunmaması nedeniyle, sanıklar hakkında bozma sonrası tayin olunan 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezalarının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 2 yıl 11 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken sanıkların neticeten 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılması, 2. Önceki hüküm yalnızca sanıklar tarafından temyiz edildiğinden bozma sonrası yargılama giderlerinin sanıklardan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanıklar ve sanıklar Talip ve Fuat müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak ayrı ayrı her sanık hakkındaki hüküm fıkralarından "...sanığın netice olarak 2 YIL 11 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," ibarelerinin çıkarılması ve yerine "sanığın cezasının 2 yıl 11 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibarelerinin eklenmesi ve yargılama giderlerine dair bölüm hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine "bozma kararından önceki yargılama giderinin payları oranında sanıklardan tahsiline, bozma sonrası yargılama giderlerinin, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle Hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/2614, K. 2024/16346, T. 05.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-2614-e-2024-16346-k-a781c9c75ff6