Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/20502 E. 2025/2556 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/20502
Karar No
2025/2556
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2015/300 E., 2015/130 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düşme Gaziantep 3. Çocuk Mahkemesinin, 27.03.2015 tarihli ve 2015/300 Esas, 2015/130 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuğun 01.09.2022, 15.05.2023, 29.03.2023 ve 10.04.2023 tarihli dilekçelerindeki anlatımından eski hâle getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan mahkemenin 01.09.2022 tarihli ve sonraki ek kararlarının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Karar tarihinde cezaevinde bulunup duruşmada hazır edilen suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen 27.03.2015 tarihli kararda, suça sürüklenen çocuğa yapılan yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesine göre, suça sürüklenen çocuğun bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmemiş ise de; suça sürüklenen çocuğun tutukluluğunun devamına karar verilip hüküm kesinleştirilerek infaza verildiği, daha sonra suça sürüklenen çocuğun 14.12.2017 tarihinde cezadan haberdar olup uzlaşma hükümlerinden faydalanmak istediğine dair talepte bulunduğunun anlaşılması karşısında anılan tarih itibarıyla sanığın karardan haberdar olduğunun kabul edilmesi gerektiği; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesince belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 01.09.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/20502, K. 2025/2556, T. 13.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-20502-e-2025-2556-k-35695d4b338e