Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/18755 E. 2025/8610 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/18755
Karar No
2025/8610
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/114 E., 2023/241 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 09.06.2020 tarihli ve 2020/39 Esas, 2020/272 Karar sayılı ilâmında belirtilen ilkeler çerçevesinde; önceki mahkûmiyet hükmünü temyiz etmemesinden dolayı hakkındaki hüküm kesinleşen suça sürüklenen çocuk ...'un, suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki temyiz incelemesi sırasında sirayet nedeniyle hakkında yeniden kurulan hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden; 1- Suça sürüklenen çocuk ... tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmesinde; Suça sürüklenen çocuk ...'un 02.05.2023 tarihli dilekçesinin iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen 17.11.2020 tarihli mahkûmiyet hükme yönelik olduğu ve anılan hükmün Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21.11.2022 tarihli ve 2021/23031 Esas, 2022/16021 Karar sayılı ilâmıyla onanarak kesinleştiğinden konusu bulunmayan temyiz isteminin Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, 2- Suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmesine gelince; Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/18755, K. 2025/8610, T. 06.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-18755-e-2025-8610-k-1be58cb1c957