Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1267 E. 2023/4433 K.

... MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2348 E., 2021/518 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi, mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, ek kararın onanması Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 24.03.2021 tarihli ve 2018/2348 Esas, 2021/518 Karar sayılı kararı ile 21.05.2021 tarihli ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: A.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek hırsızlık suçundan verilen karar temyiz edilirken herhangi bir sebep gösterilmediğinden sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE, B.Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında, Çifteler Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.04.2018 tarihli ve 2017/7 Esas, 2018/144 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4, 119/1-c ve 62. maddeleri uyarınca kurulan "1 yıl 8 ay” hapis cezasına ve mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanın'un 151/1 ve 62. maddeleri uyarınca "3 ay 10 gün” hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türleri ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince esastan ret kararı verilmiş, sanığın bu kararı temyizi üzerine ise, 21.05.2021 tarihli ek karar ile, atılı suçlardan verilen hükümlerin temyiz kanun yoluna başvurulamaz nitelikteki kararlardan olduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi ve aynı Kanun'un 296/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddine yönelik ek karar verilmiştir. Sanığın ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2018/2348 Esas 2021/518 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çifteler Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.