Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/12024 E. 2025/259 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/12024
- Karar No
- 2025/259
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/732 E., 2023/8 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Çocuk mahkemesi sıfatıyla görülmekte olan davalara Cumhuriyet savcısının katılamayacağı ve bu manada temyiz incelemesi yapılan dosyada duruşmaya Cumhuriyet savcısı katılmadığı hâlde gerekçeli karar başlığında Cumhuriyet savcısının adının yazılması, gerekçeli kararda suç saatinin 06.39 yerine 16.39 olarak yazılması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının değerlendirildiği paragrafta suç adının hırsızlık yerine "mala zarar ve iş yeri dokunulmazlığı" olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.Ancak; Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak gerekçeli karardan yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine "Bozma kararı sonrası yapılan yargılama giderlerinin aleyhe temyiz bulunmaması sebebiyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına, bozma öncesi ise yargılama gideri bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.