Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/3702 E. 2024/12050 K. – Suç Eşyasının

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/89 E., 2021/146 K. SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre, haklarında hırsızlık suçundan mahkûmiyet hükümleri verilen diğer sanıklar ... ve ... ile sanık ...'in 05.10.2012 günü buluştukları ve katılanlara ait 764 çift ayakkabının sanık ...'in evinde saklanması hususunda anlaştıkları, ayakkabıları araçla sanık ...'in evinin önüne getirdikleri ve burada ayakkabıları araçtan indirdikleri sırada kolluk görevlilerince yakalandıklarının anlaşıldığı olayda, sanık ...'in üzerine atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun tamamlandığı gözetilmeden, olayda uygulanma koşulları bulundan teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini ile; sanık ...'in kabul ettiği eşyanın miktarı ve ekonomik değeri nazara alınarak temel cezanın belirlenmesi sırasında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.