Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/12819 E. 2025/9700 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/464 E., 2021/819 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 23.02.2021 tarihli ve 2021/464 Esas, 2021/819 Karar sayılı kararının sanık ... ve müdafii tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Mahkûmiyetine karar verilip temyize gelmeyen diğer sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın, sanık müdafiine 04.04.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edildiği ve sanık müdafiinin hükmü temyiz etmediği, Ceza Genel Kurulunun 24/02/2022 tarih 2019/16-573 Esas ve 2022/119 Karar sayılı kararında “ Ceza yargılamasında adil yargılanma hakkının bir parçası olarak etkin başvuru yolu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi'nin (İHAS) 13. maddesi ve CMK'nın 34. maddesinin ikinci fıkrası, Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinin son cümlesi ile CMK'nın 35. maddesinin 2. fıkrasındaki düzenlemeler ve müdafi ile vekil arasındaki farklılıklar da gözetildiğinde; sanığın ve müdafisinin yokluğunda verilen hükmün müdafiden başka, kamu davasının tarafı, süjesi, cezanın sorumlusu kısacası ilgilisi olan sanığa da ayrıca tebliğ edilmesi gerekmektedir.” şeklindeki kabul ve ilkeler göz önüne alındığında, gerekçeli kararın sanığa da tebliğ edilmesi gerektiği ancak; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle sanığın kovuşturma aşamasındaki ifadesinde bildirdiği son bilinen adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın kovuşturma aşamasında ifadesinde bildirdiği "Sanayi Mah. ... Sok. No:1 İç Kapı No:5 ... " adresi yerine farklı olan "Sanayi Mah. ... Cad. No:63 İç Kapı No:29 ..." adresine adreste tanınmadığı, imzadan imtina eden apartman sakini ... sorulduğu belirtilerek mahalle muhtarına tebliğ evrakının teslim edildiği, sanığın son bildirdiği adresine bir tebligatın yapıldığı ancak adresteki binanın yıkılmış olduğu ve muhattabın adresi tespit edilemediğinden tebliğ evrakının iade edildiği nazara alındığında; sanığın halihazırdaki adresinin tespiti için zabıta araştırması yapılıp, belirlenecek adrese gerekçeli kararın tebliği, aksi takdirde bunun mümkün olmaması hâlinde ise daha önceden duruşma gününü bildirir tebligatın yapıldığı adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre ve nihayetinde tebligat yapılmaması durumunda ise ilanen tebliğ yoluna gidilmesi suretiyle eksikliğin ikmalinden sonra verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi hâlinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.